Marian Maroszek - turystycznie... » Polska

Witów, Gubałówka – 2011.05.03

Marian Maroszek — Tue, 03 May 2011 12:57:17 +0000

To już nas ostatni dzień w Tatrach. Dzisiejsze prognozy mówią, że do południa ma być pochmurno, ale bez deszczu, więc z rana udajemy się do Witowa, aby pospacerować nieco u podnóży Tatr. Odwiedzamy Kościół Matki Boskiej Szkaplerznej (niestety zamknięty).

Dolina Małej Łąki, Kondracką Przełęcz, Dolina Kondratowa – 2011.05.02

Marian Maroszek — Mon, 02 May 2011 12:38:03 +0000

Plan był prosty – wstać wcześnie, dojść tam, gdzie założono i wrócić przed natłokiem turystów. Gdyby nie kilka śmiesznych w sumie wpadek z naszej strony może i by się udało, ale się nie udało. Spacer zaczynamy nieco później, na Wielkiej Polanie jesteśmy dużo później niż być mieliśmy. Pogoda jeszcze dopisuje, ale prognozy mówią, że długo to nie potrwa.

Morskie Oko i Czarny Staw – 2011.05.01

Marian Maroszek — Sun, 01 May 2011 12:31:14 +0000

Wczoraj widzieliśmy, ile osób ciągnie nad Morskie Oko, a ponieważ również chcieliśmy się tam zjawić, to dziś wstajemy nieco wcześniej i na Palenicy Białczańskiej jesteśmy, kiedy parking wciąż jest prawie pusty – idziemy czasem tylko spotykając turystów. Miejscami pada deszcz, ale na szczęście to raczej mżawka, więc nie specjalnie przeszkadza. Cała droga upływa bardzo szybko.

Gęsia Szyja – 2011.04.30

Marian Maroszek — Sat, 30 Apr 2011 12:24:44 +0000

Znów raczej spokojny dzień, zero pośpiechu, zero presji. Tłum do Morskiego Oka – masakra… Zawsze mnie zastanawiało co ciągnie ludzi w te dni nad ten staw, ale cóż, każdy ma inne postrzeganie odpoczynku. Tak czy owak zbaczamy na szlak niebieski i teraz już w ciszy zmierzamy w górę.

Dolina Gąsiennicowa – 2011.04.29

Marian Maroszek — Fri, 29 Apr 2011 12:16:46 +0000

Dziś odpoczynek, choć aktywny. Śpimy długo, czasu mamy sporo, więc pośpiech jest nam daleki. Na szlak wychodzimy po 11, czyli bardzo późno. Najpierw Kuźnice, potem Dolina Jaworzynki. Nie ma o czym mówić, jest fantastycznie. Cisza przerywana śpiewem ptaków, sporadycznie turyści, rewelacja. Bardzo powoli, bez żadnej presji posuwamy się ku górze. Szlak staje się bardziej stromy, pięknie prezentują się turnie w Kopie Królowej (1704m). Zakos za zakosem widoki na dolinę stają się coraz bardziej rozległe, warto na chwilę spocząć na przygotowanych siedziskach.